با عنوان : مطالعه اثر باکتری­های محرک رشد گیاهی بر ریشه زایی

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان

پایان نامه کارشناسی ارشد

دانشکده کشاورزی

 پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد در رشته مهندسی کشاورزی

گرایش بیوتکنولوژی

عنوان :

مطالعه اثر باکتری­های محرک رشد گیاهی بر ریشه زایی و سازگاری گیاه پپرومیا

استاد راهنما :

جناب آقای دکتر احمد علیمددی

 اساتید مشاور :

سرکار خانم دکتر بهاره کاشفی

جناب آقای مهندس سید علی قائم مقامی

برای رعایت حریم خصوصی نام نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

فهرست مطالب

فصل اول: کلیات پژوهش.. 2

1-1 گیاه­شناسی پپرومیا 2

1-2 نگهداری گیاه پپرومیا 2

1-3 تأثیر کشت بافت در تکثیر گیاهان. 3

1-4 ترکیبات محیط­های کشت.. 5

1– 4 – 1 مواد غیر آلی.. 6

1– 4– 2 منبع کربن.. 6

1 – 4 – 3 ویتامین­ها 6

1 – 4 – 4 آمینواسیدها و مکمل­های آلی.. 7

1 – 4- 5 تنظیم کننده­های رشد گیاهی.. 7

1 – 4 – 6   عامل ژله­ای­کننده 7

1– 4 – 6 – 1 آگار. 7

1-5 ظروف کشت.. 8

1 – 6 انتخاب و تهیه ریزنمونه. 8

1 – 7 ریزازدیادی.. 8

1-8 کودهای زیستی.. 9

1-9 باکتری­های محرک رشد گیاه (PGPRها) 9

1-10 مکانیسم اقدام PGPR ها 11

1-10-1 تأثیر مستقيم PGPRها 12

1-10-2 تأثیر غيرمستقيم PGPRها 13

1-11 اهداف پژوهش. 13

فصل دوم: مروری بر تحقيقات انجام شده. 15

2– 1 سوابق بهره گیری از PGPR در کشت بافت سایر گیاهان. 15

2– 2 سوابق بهره گیری از PGPR در کشاورزی.. 15

فصل سوم: مواد و روشها 22

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

3 – 1 محل انجام آزمایش… 22

3 – 2 تهیه گیاه مادری.. 22

3-3 تهیه و واکشت سویه­های باکتریایی.. 22

3-4 ترکیبات و ساخت محیط کشت.. 23

3-5 ضدعفونی ریزنمونه­های گیاهی پپرومیا 24

3-6 شرایط کشت ریزنمونه­ها 26

3-7 کشت اولیه. 26

3-8 آزمایش مطالعه اثر بهره گیری از تیمارهای مختلف گندزدایی در جلوگیری از آلودگی در کشت بافت گیاه پپرومیا 26

3-9 مطالعه تاثیر افزایش غلظت فسفر بر اندام­زایی پپرومیا 27

3-10 اثر سطوح مختلف ساکارز بر اندام­زایی پپرومیا 28

3-11 تاثیر سطوح هورمونی و تلقیح با باکتری بر رشد ریزنمونه جوانه جانبی درون شیشه. 28

3- 12 تاثیر تلقیح با باکتری بر سازگاری گیاهان تکامل یافته در گلدان. 29

3-13 صفات اندازه­گيري شده 30

3-13-1 میانگین تعداد برگ در هر بوته. 30

3-13- 2 ارتفاع ساقه. 30

3-13-3 تعداد ریشه در هر بوته. 30

3-13-4 طول کل ریشه. 30

3-13-5 تعداد جوانه جانبي.. 30

3-13-6 توسعه برگي.. 30

3-13-7 وزن تر بوته. 31

3-13-8 وزن خشک بوته. 31

3-14 تجزیه آماری.. 31

فصل چهارم: نتايج و بحث.. 32

4-1 مقدمه. 32

4-2 مطالعه اثر بهره گیری از تیمارهای مختلف گندزدایی در جلوگیری از آلودگی در کشت بافت گیاه پپرومیا 32

4– 3 مطالعه تاثیر افزایش غلظت فسفر بر اندام­زایی پپرومیا 33

4-4 اثر سطوح مختلف ساکارز بر اندام­زایی پپرومیا 34

4-5 تاثیر سطوح هورمونی و تلقیح با باکتری بر رشد ریزنمونه جوانه جانبی درون شیشه (2 هفته بعد از كشت) 34

4-5-1 تعداد برگ.. 35

4-5-2 طول ساقه باززا شده 36

4-5-3 تعداد ريشه باززا شده 37

4-5-4 کل طول ریشه باززا شده 37

4-5-5 ميانگين طول ریشه. 38

4-5-6 تعداد جوانه رشد كرده 39

4-5-7 توسعه برگي.. 39

4-6 تاثیر سطوح هورمونی و تلقیح با باکتری بر رشد ریزنمونه جوانه جانبی درون شیشه (چهار هفته بعد از كشت)  41

4-6-1 تعداد برگ.. 41

4-6-2 طول ساقه. 42

4-6-3 تعداد ريشه. 43

4-6-4 کل طول ریشه باززا شده 44

4-6-5 ميانگين طول ریشه. 46

4-6-6 تعداد جوانه رشد كرده 47

4-6-7 توسعه برگي.. 47

4-7 تاثیر سطوح هورمونی و تلقیح با باکتری بر رشد گیاهچه­های کشت بافتی پپرومیا در مرحله سازگاری.. 47

4-7-1 تعداد برگ.. 48

4-7-2 طول ساقه. 49

4-7-3 تعداد ريشه. 49

4-7-4 کل طول ریشه. 49

4-7-5 ميانگين طول ریشه. 50

4-7-6 توسعه برگي.. 50

4-7-7 وزن تر بوته. 51

4-7-8 وزن خشک بوته. 52

4-8 اندام­زایی مستقیم در گیاه پپرومیا 53

فصل پنجم: نتيجه گيری.. 54

5-1 بحث.. 54

5-2 نتایج.. 56

5-3 پیشنهادات.. 57

منابع.. 58

چکیده:

باکتری­های محرک رشد گیاهی به عنوان یکی از راه­های افزایش رشد گیاه شناخته می­شوند. امکان بهره گیری از این موجودات در تحقیقات آزمایشگاهی گیاهی مانند کشت بافت گیاهی هنوز در حال مطالعه می باشد. با در نظر داشتن اینکه این میکروارگانیزم­ها انواع مواد (مانند اكسين، سيتوكينين، جيبرلين و سیدروفورها) را به محیط اضافه می­کنند، احتمال اینکه بر روی مراحل مختلف کشت بافت از ایجاد کالوس تا مرحله انتقال به خاک اثرات مثبتی داشته باشند هست. هدف از این پژوهش مطالعه اثرات دو باکتری محرک رشد گیاهی بر روی تکثیر گیاه پپرومیا از طریق کشت بافت بود. آزمایش به صورت طرح فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. فاکتور باکتری محرک رشد شامل سطوح: 0: شاهد (بدون باکتری)، 2: Azospirillum lipoferrum، 3:Pseudomonas fluorescent و فاکتور هورمون شامل: 0: بدون هورمون، 1: سطح هورمون برابر با 5/1 میلی­گرم در لیتر IAA و 1 میلی­گرم در لیتر 2IP و 2: مقدار هورمون دو برابر غلظت قبلی بودند. قبل از کشت مقدار 08/0 میلی لیتر از کشت مایع باكتري­ها، بر روی محیط کشت تلقیح گردید و سپس جوانه­های پپرومیا در محیط­های مذکور کشت شدند. بعد از گذشت 4 هفته از کشت، جوانه­های کشت شده گیاه پپرومیا به اندازه کافی رشد کرده و قابل انتقال به خاک شدند. قبل از انتقال گیاهچه­های جوان به گلدان و بعد از طی کردن مراحل سازگاری اندازه­گیری صفات مورد نظر انجام گردید. نتایج نشان داد در آزمایش درون شیشه­ای اثر متقابل هورمون و باکتری بر کل طول ریشه و میانگین طول ریشه معنی­دار بود. تیمارAzospirillum بدون هورمون دارای بیشترین طول ریشه بود و اختلاف معنی دار با دیگر تیمارها داشت. اثر اصلی باکتری بر طول ساقه و تعداد برگ معنی­دار بود. نظاره گردید تلقیح ریزنمونه­ها با هر دو باکتری نسبت به شاهد باعث افزایش معنی­دار طول متوسط شاخه­های باززا شده گردید. افزایش طول ساقه در تیمارهای باکتری نسبت به شاهد در حدود 5/1 برابر بود. در مرحله سازگاری، اثرمتقابل هورمون و باکتری بر تعداد برگ، توسعه برگی و وزن خشک و اثر باکتری بر وزن تر و اثر هورمون بر کل طول ریشه و وزن خشک معنی­دار بود. در کل تلقیح با باکتری تاثيرات مثبتی بر تعداد برگ، توسعه برگی، طول شاخه و طول ریشه داشت. اما تاثیر منفی تلقیح باکتری بر وزن تر و خشک نظاره گردید. افزایش سطح هورمون تاثیر مثبت بر طول کل طول ریشه داشت.

کلمات کلیدی: کشت بافت،lipoferrum Azospirillum، Pseudomonas fluorescent، فيتوهورمون، پپرومیا.

 1-1 گیاه­شناسی پپرومیا  

گیاه پپرومیا (برگ قاشقی) از جنسPeperomia و خانواده Piperaceae می­باشد. این جنس دارای بیش از ۱۰۰۰ گونه مختلف از گیاهان همیشه­سبز بالارونده می باشد که اغلب آنها برگ­های زیبایی دارند. گونه مذکور بومی نواحی استوایی آمریکا بوده و گیاهی می باشد بسیار کم رشد که ارتفاع آن به حدود ۸ تا ۲۵ سانتی­متر مي­رسد. برگ­های آن بسیار زیاد و قلبی شکل می­باشند که از قسمت مرکزی گیاه خارج می­شوند. برگ­های پپرومیا صورتی کمرنگ می­باشد. گل­ها به رنگ سفید و به شکل گل آذین سنبله مانند و به طول ۱۲ تا ۱۵ سانتی­متر هستند و از اوایل بهار تا اواخر پاییز به چشم می­خورند. این گیاه به نور متوسط، حرارت زیاد، خاک همیشه مرطوب، رطوبت ۵۰ تا ۹۰ درصد و خاک قلیایی احتیاج دارد. کود مورد نیاز این گیاه را می‌توان به میزان ۲ گرم در لیتر، هر دو هفته یکبار از فروردین تا مهرماه، مورد بهره گیری قرار داد (کریمی، 1390).

1-2 نگهداری گیاه پپرومیا  

پپرومیا گیاهی می باشد گرمسیری با برگ­های چرمی شکل و قاشقی (شکل1-1)، این گیاه دارای نیاز آبی کم (بسته به شرایط محیط) می­باشد، و همچنین نیاز نوری کمی دارد و سایه آپارتمان را به خوبی تحمل می­کند، هم بصورت مجزا و هم در کاشت گروهی زیباست. این گیاه اگرچه رشد سریعی ندارد، اما در هر شرایطی در آپارتمان پرورش می­یابد. معمولا آن­ها را در تراریوم و باغ شیشه­ای یا مجموعه­ی گل­های یک سبد پرورش می­دهند. با در نظر داشتن شکل ظاهری و نحوه­ی رشد آنها را به سه گروه تقسیم نموده­اند: گروه اول: بوته­ای که دارای دمبرگ­های قرمز هستند، بعضی نیز برگ­های گوشتی و قلبی شکل دارند، گروه دوم: دارای ساقه­های بلند و قرمز رنگ هستند و بعضی ساقه­های گوشتی دارند و لبه برگ­ها ارغوانی می باشد و گاه سطح برگ با موهای بسیار ظریفی پوشیده شده می باشد. گروه سوم: گروه بالارونده که به داربست یا قیم بسته می­شوند و بالا می­طریقه، با اینکه از گلدان آویزان می­شوند و دارای ساقه­های قرمز و بسیار ظریف نقره­ای و بعضی دارای برگ­های سبز آبدار هستند و بخصوص برای گلدان­های آویز بسیار مناسبند. گیاه پپرومیا یک ساقه گل­دهنده با شاتون­های سبز رنگ تولید می­کند که ارزش زینتی ندارد، زمانی که این گیاه به گل می­رود، کیفیت برگ­ها و زیبایی آن کمتر می­گردد، با حذف ساقه­های گل­دهنده می­توان گیاه را مرتب به حالت رویشی و نونهالی نظاره نمود. این گیاه به سرمای زیاد مقاومت ندارد و حداکثر می­تواند در زمستان 15 درجه سانتی­گراد را تحمل نماید و در فصل رشد دمای 24 تا 30 درجه برای آن بسیار مناسب می باشد. این گیاه در زیر تابش اشعه فلورسنت پژمرده می­گردد و نیاز چندانی به آب ندارد و همیشه مقدار زیادی آب در برگ­های آن هست و سطح خاک گلدان بین دو آبیاری بایستی کاملا خشک گردد، اما نباید آبیاری آنقدر به تعویق افتد که برگ­ها پژمرده شوند. در زمستان به آب ولرم نیاز دارد و مقدار آبیاری بایستی بسیار کمتر باشد، ریشه آن سطحی می باشد و گسترش چندانی ندارد و در هوای آلوده، زرد و خشک می­گردد، در صورت آب دادن زیاد اطراف یقه ساقه، موجب پوسیدگی اطراف آن می­گردد. میزان رطوبت هوای لازم برای این گیاه حدود 50 درصد می باشد، چنانچه رطوبت و حرارت و سرما از حد خود تجاوز کند، لکه­هایی بر سطح برگ ظاهر می­شوند، برگ را بی­حس می­کنند و می­افتد. هر دوماه یکبار سطح خاک گلدان را بایستی خراش داد تا هوا به داخل آن نفوذ کند و در فصل بهار گلدان را در فضای آزاد در محلی سایه قرار دهید تا حالت طبیعی خود را به دست آورد. هر اندازه قابلیت نفوذ خاک این گیاه بیشتر باشد ریشه و ساقه از پوسیدگی محفوظ خواهد بود. بهتر می باشد برای تهیه خاک گلدان این گیاه یک قسمت پیت بعلاوه یک قسمت ماسه به همراه یک قسمت خاک باغچه بهره گیری گردد و کف گلدان مقداری ماسه و سنگریزه بریزید، زمان مناسب برای تغییر گلدان این گیاه فصل بهار می باشد. پپرومیای ابلق یا سفید با قلمه­های بذر و ساقه تکثیر می­گردد و پپرومیای سبز با قلمه­های برگ و ساقه تکثیر می­گردد. بهتر می باشد در بهار و تابستان از قلمه­های یک ساله برای گیاه بهره گیری نمود و برای این کار قلمه را به میزان 4 تا 5 سانتی­متر در ماسه شسته فرو برده و در محلی که دمای آن 18 درجه باشد در تاریکی قرار می­دهند. در مورد انواع گوشتی آن برگ را روی سطح ماسه خوابانیده و روی آن ماسه شسته می­ريزند، پس از مدتی در انتهای رگبرگ­ها ریشه ظاهر می­گردد (کریمی، 1390).

1-3 تأثیر کشت بافت در تکثیر گیاهان

تكنيك كشت بافت گياهي تأثیر كليدي در انقلاب سبز دوم دارد كه در اين انقلاب تغييرات ژني و بيوتكنولوژي جهت پيشرفت كيفيت و كميت محصولات زراعي بكار مي­طریقه. اين تكنولوژي براي محدوده وسيعي از گياهان زراعي و گونه­هاي درختي جهت حل مشكلات بكار گرفته شده می باشد. اين روش بواسطه کوشش­هاي مداوم و پيگير تعداد زيادي از دانشمندان كه كارهاي پايه­اي انجام داده­­­اند، ممكن شده می باشد. كشت بافت گياهي اصطلاحي می باشد كه بطور كلي براي رشد درون شيشه­اي و عاري از بيماري گياه بر روي محيط مغذي بكار مي­رود. اين تكنولوژي بر سه اصل اساسي استوار می باشد (باقری و همکاران، 1381):

  • قسمتي كه بايد از گياه اصلي جدا گردد.
  • ريزنمونه بايد در شرايط شيميايي (محيط كشت) و فيزيكي (محيطي) تعريف شده نگهداري گردد.
  • شرايط استريل و عاري از آلودگي بايد حفظ گردد

شکل 1-1 گیاه پپرومیا (برگ قاشقی)

دانش امروزي اجازه بكارگيري هر قسمت از گياه را براي شروع كشت مي­دهد. قسمتي از گياه كه براي اين مقصود بكار مي­رود ريزنمونه ناميده مي­گردد. انتخاب هر قسمت از گياه با در نظر داشتن هدف از كشت متفاوت می باشد. مواد و نمونه­هايي كه از محيط خارج جمع­آوري و به آزمايشگاه آورده مي­شوند، در حين انتقال، بهتر می باشد در شرايط مناسب نگهداري شوند تا فعاليت­هاي كاتابوليكي به حداقل برسد. مواد بطور كامل بايد با آب جاري و مايع شوينده شستشو داده شوند (مانند تويين-80[1])، بعد از شستشو و حذف ذرات چسبنده بسته به نوع ريزنمونه مراحل استريل انجام شده و سپس كشت انجام مي­گردد. کشت بافت گیاهی یا کشت درون شیشه­ای عبارت می باشد از رشد سلول، بافت و یا اندام گیاهی در یک محیط غذایی مصنوعی استریل که به صورت جامد یا مایع تهیه می­گردد، این روش به عنوان یکی از شاخه­های زیست­فناوری، کاربرد گسترده­ای در کشاورزی دارد. در کشت بافت، قسمتی از گیاه به نام قلمه یا ریزنمونه که ممکن می باشد بخشی از ساقه، برگ، جوانه و یا یک سلول باشد، در محیط کنترل شده کشت می­گردد. در این نوع کشت، شرایط به گونه­ای می باشد که عاری از هرگونه میکروارگانیسم بوده و رژیم متعادلی از مواد شیمیایی و آلی مورد نیاز رشد گیاه فراهم می باشد. در واقع در کشت درون شیشه­ای محیط کشت بستری برای رشد گیاه می باشد و ترکیبی از مواد شیمیایی و آلی در یک ژل مغذی یا محیط مایع برای رشد سلول­ها و بافت­ها می­باشد (شریفی و همکاران، 1389).

در سال 1838 شوان و شیلدن[2] نظریۀ توتی­پوتنسی[3] را ارائه نمودند. براساس این نظریه، هر سلول گیاهی، هنگامی که در محیط غذایی مصنوعی و شرایط مناسب کشت گردد، می­تواند به گیاهی جدید و کامل تبدیل گردد. بعد­ها دانشمند آلمانی، هابرلند[4] (1902) برای اولین بار به مطالعه این نظریه پرداخت و ادعا نمود که اگر محیط و تغذیه سلول­های کشت شده مناسب باشند، سلول­های کشت شده می­توانند، گیاهان نرمالی را به وجودآورند. اما کوشش­های او در انجام کشت بافت ناموفق بود. او همچنین معتقد بود که قطعه قطعه کردن نامحدود بافت­های گیاهی بر روی قدرت تکثیر سلول­ها تأثیر نمی­گذارد. او بهره گیری از مایع موجود در کیسه جنینی و تولید جنین­های مصنوعی را از سلول­های رویشی پیشنهاد نمود (احمدیان، 1380). به دلیل تاخیر در کشف هورمون­های گیاهی، کشت بافت گیاهی پس از کشت بافت حیوانی و انسانی شروع گردید. اولین کشت موفقیت­آمیز بافت­های گیاهی، توسط وایت[5] در سال 1934 انجام گردید. او در سال 1939 اولین کشت موفقيت­آمیز کالوس هویج و توتون را گزارش نمود. اولین هورمون تنظیم­کننده رشد که کشف گردید، اکسین بود که موفقیت بزرگی را برای کشت بافت در شرایط درون شیشه­ای به همراه داشت. بعد از کشف تنظیم­کننده رشد کینتین در سال 1955، انگیزه بیشتری برای کشت بافت حاصل گردید. بزرگ­ترین مشوق برای بهره گیری از فنون کشت بافت گیاهی برای تکثیر بسیاری از گونه­ها، ممکن می باشد کار اولیه مورل[6] روی تکثیر ارکیده و کار موراشیگ و اسکوگ[7] در 1964 در ایجاد محیط کشت جدیدی با غلظت بالای نمک­های معدنی بوده باشد (احمدیان، 1380).

1-4 ترکیبات محیط­های کشت  

محیط کشت یکی از مهم­ترین اجزاء کشت یاخته و بافت گیاهی می باشد. کاربرد موفق فنون کشت بافت گیاهی به میزان زیادی به محیط کشتی با ترکیب صحیح بستگی دارد. ترکیب محیط­های کشت به روش خاص کشت به کار رفته تغییر می­یابد. برای نمونه روش­هایی مانند باززایی گیاهان کامل از یاخته­ها یا بافت­ها نیازمند محیط­های کشتی با ترکیبات مختلف برای آغازش هریک از مراحل توالی تکوینی می باشد. علاوه بر ترکیب آن، تأثیر مهم دیگر محیط کشت فراهم کردن محیط فیزیکی مناسب برای یاخته­ها و بافت­ها برای رشد می­باشد. برای نمونه محیط­های کشت جامد، نقشی شبیه خاک را از طریق فراهم کردن یک زمینه و حامل فیزیکی که ریزنمونه­های بافت بتوانند تماس با هوا را برای تبادل گاز حفظ نمایند یا جایی که گیاهچه­های باززایی شده بتوانند ریشه دهند، اعمال می­کنند. از سوی دیگر، کشت­های تعلیقی در حال رشد در کشت مایع در حال تکان خوردن، یاخته­ها را قادر می­سازد تا حداکثر تماس را با اجزای محیط کشت حفظ کنند و تبادل گاز­ها تسهیل گردد. تمام یاخته­های گیاهی زنده برای حفظ و رشد و نمو نیازمند آب، عناصر غذایی (عناصر معدنی و ترکیبات آلی) و تنظیم­کننده­های رشد گیاهی (هورمون­ها) هستند. ترکیبات محیط­های کشت بافت گیاهی معمولا این نیازمندی­ها را منعکس می­سازند و چندین ترکیب اختصاصی (مانند محیط کشت موراشیک و اسکوگ یا محیط ام. اس) که به گونه رایج برای کشت به کار می­طریقه دارای ترکیبات پایه مشابهی هستند. مواد مورد نیاز برای کشت یاخته گیاهی را می­توان به سه گروه تقسیم نمود که عبارتند از: عناصر غذایی معدنی، عناصر غذایی آلی و تنظیم­کننده­های رشد گیاهی (باقری و همکاران، 1383؛ شریفی و همکاران، 1389).

1– 4 – 1 مواد غیر آلی

عناصر غذایی غیر آلی، عناصر معدنی هستند و معمولا بر اساس غلظت­های ضروری به دو گروه تقسیم می­شوند: عناصر پر­مصرف که در مقادیر زیاد (غلظت­های میلی­مول) و عناصر کم­مصرف که تنها در غلظت­های بسیار پایین (میکرومول) ضروری می­باشند. عناصر پر­مصرف شامل: نیتروژن، گوگرد، فسفر، کلسیم، منیزیم، پتاسیم و عناصر کم­مصرف شامل: آهن، بر، کبالت، مس، ید، منگنز، مولیبدن و روی هستند. عناصر غذایی آلی در حالی که گیاهان سبز خود­پرور هستند، اما بیشتر سیستم­های کشت حداقل در مراحل اولیه، خود­ناپرور می­باشند و به یک منبع آلی کربن و انرژی نیازمند هستند. کشت­ها برای آغاز توسعه کلروپلاست­ها و فتوسنتز اغلب در روشنایی پرورش داده می­شوند. علاوه بر یک منبع آلی از کربن و انرژی، کشت­های گیاهی ممکن می باشد به مولکول­های آلی پیچیده برای رشد سالم نیز نیازمند می­باشند (خسروشاهلی و همکاران، 1386).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

1– 4– 2 منبع کربن

قند­ها برای تامین کربن و انرژی به محیط­های کشت گیاهی افزوده می­شوند. ساکارز متداول­ترین قند مورد بهره گیری در محیط­های کشت گیاهی می باشد، اما گلوکز، فروکتوز و سوربیتول در بعضی از محیط­های کشت مورد بهره گیری قرار می­گیرند. علاوه بر تأثیر متابولیکی آن، ساکارز همچنین به عنوان یک اسمزنگهدار اقدام می­کند و همراه با عناصر غذایی معدنی به تعادل پتانسیل اسمزی محیط کشت کمک می­کند (شریفی و همکاران، 1389).

تعداد صفحه :74

قیمت : چهارده هزار و هفتصد تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com